Ya me voy...
Explorando nuevos horizontes... para verte amanecer.
miércoles, 28 de diciembre de 2011
domingo, 25 de diciembre de 2011
NAMASTE FROM GOA!!!
Xa sumerxida nunha gran ida... toda eu sun un redemunho de emocions e inquedanzas trompeando sen fin.
Perseguindo o meu propio destino sintome lixeira como a neboa , inqueda como un torbgellino e feliz como a sorisa mais grande nunca antes debuxada.
Sintome como a deriva... con rumbo, navegando cada instante na cresta dun segundo.
Sintome orientada pola minha propia bruxula, o instinto, que me amosa paso a paso cada sentimento.
Deixome levar sen mostrar resistencia,
SINTO E VIVO!!!
E aqui vos deixo algunha destas inquedanzas ke despertaron cada un dos recunchos ke visitei.
Unha vez mais sintome como na kasa,
sinto a bondade da xente...
e sinto tamen a sua desesperacion,
como as moscas voan aredor do doce.
Ruido e colapso continuo.
Desorden ordenado na capital
dos sonhos e desilusions,
de ricos ostentosos e pobres farraposos.
Espiritualidade e egoismo,
Represion femenina polo ego masculino.
Miradas sexistas alteran a minha felicidade imperturbable.
MUMBAI 1/12/2011
Perseguindo o meu propio destino sintome lixeira como a neboa , inqueda como un torbgellino e feliz como a sorisa mais grande nunca antes debuxada.
Sintome como a deriva... con rumbo, navegando cada instante na cresta dun segundo.
Sintome orientada pola minha propia bruxula, o instinto, que me amosa paso a paso cada sentimento.
Deixome levar sen mostrar resistencia,
SINTO E VIVO!!!
E aqui vos deixo algunha destas inquedanzas ke despertaron cada un dos recunchos ke visitei.
Unha vez mais sintome como na kasa,
sinto a bondade da xente...
e sinto tamen a sua desesperacion,
como as moscas voan aredor do doce.
Ruido e colapso continuo.
Desorden ordenado na capital
dos sonhos e desilusions,
de ricos ostentosos e pobres farraposos.
Espiritualidade e egoismo,
Represion femenina polo ego masculino.
Miradas sexistas alteran a minha felicidade imperturbable.
MUMBAI 1/12/2011
sábado, 19 de noviembre de 2011
miércoles, 9 de noviembre de 2011
Y me voy ya... para poder decir hola!!!
La velocidad del tiempo, instada por cada momento vivido, y su recapitulación,
acentúan la intensidad de mis sentimientos.
Momentos, encuentros, lugares, sensaciones...llenan la maleta de mis sueños cumplidos,
inclinando la balanza de mi plenitud.
Dejo atras una familia, un hogar, una nueva puerta abierta...
derramando lagrimas que solo ahondan mas mi sonrisa.
Sevilla, 7 Noviembre 2011
acentúan la intensidad de mis sentimientos.
Momentos, encuentros, lugares, sensaciones...llenan la maleta de mis sueños cumplidos,
inclinando la balanza de mi plenitud.
Dejo atras una familia, un hogar, una nueva puerta abierta...
derramando lagrimas que solo ahondan mas mi sonrisa.
Sevilla, 7 Noviembre 2011
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)









