Xa sumerxida nunha gran ida... toda eu sun un redemunho de emocions e inquedanzas trompeando sen fin.
Perseguindo o meu propio destino sintome lixeira como a neboa , inqueda como un torbgellino e feliz como a sorisa mais grande nunca antes debuxada.
Sintome como a deriva... con rumbo, navegando cada instante na cresta dun segundo.
Sintome orientada pola minha propia bruxula, o instinto, que me amosa paso a paso cada sentimento.
Deixome levar sen mostrar resistencia,
SINTO E VIVO!!!
E aqui vos deixo algunha destas inquedanzas ke despertaron cada un dos recunchos ke visitei.
Unha vez mais sintome como na kasa,
sinto a bondade da xente...
e sinto tamen a sua desesperacion,
como as moscas voan aredor do doce.
Ruido e colapso continuo.
Desorden ordenado na capital
dos sonhos e desilusions,
de ricos ostentosos e pobres farraposos.
Espiritualidade e egoismo,
Represion femenina polo ego masculino.
Miradas sexistas alteran a minha felicidade imperturbable.
MUMBAI 1/12/2011
Perseguindo o meu propio destino sintome lixeira como a neboa , inqueda como un torbgellino e feliz como a sorisa mais grande nunca antes debuxada.
Sintome como a deriva... con rumbo, navegando cada instante na cresta dun segundo.
Sintome orientada pola minha propia bruxula, o instinto, que me amosa paso a paso cada sentimento.
Deixome levar sen mostrar resistencia,
SINTO E VIVO!!!
E aqui vos deixo algunha destas inquedanzas ke despertaron cada un dos recunchos ke visitei.
Unha vez mais sintome como na kasa,
sinto a bondade da xente...
e sinto tamen a sua desesperacion,
como as moscas voan aredor do doce.
Ruido e colapso continuo.
Desorden ordenado na capital
dos sonhos e desilusions,
de ricos ostentosos e pobres farraposos.
Espiritualidade e egoismo,
Represion femenina polo ego masculino.
Miradas sexistas alteran a minha felicidade imperturbable.
MUMBAI 1/12/2011
No hay comentarios:
Publicar un comentario